Bishkek

Bishkek - Kyrgyzstan 

Bonjour salut hello 🤜🤛

Kazakhstan was plat en goed geasfalteerd (en veel wind) en Almaty was groot, een stad zoals ... een grote stad in Europa, veel verkeer, brede lanen,... een enorm contrast met de voorbije maanden! Na twijfels over China, Xingjian, informatie die ik via de whatsapp groep had vernomen (lees onderaan) had ik dezelfde informatie gekregen van een Japanner die uit de  andere richting kwam gereden... en de zin om China binnen te rijden langs deze zijde was weg! Maandag dan een taxi van Almaty naar Bishkek! En dan alles even laten bezinken... en na enkele dagen “ denken en nog eens denken en twijfelen ...“ de beslissing genomen om een ticket te bestellen richting Brussel! Was moeilijk, langs de andere kant, het was geweldig, fenomenaal, adembenemend, en ik heb twee maanden genoten van deze wonderbaarlijke trip langs de Silk Road! Prachtige mensen leren kennen, Nathalie, Erwan, Thibeault, Dirk,Ronny, Jan,... en dan vergeet ik er nu een paar zoals Rasul(Khorog) en Daniyar(Almaty)  ...en genoten van de gastvrijheid van de Uzbeken, Tjadzieken, Kirgizen. Een ongelooflijk prachtig landschap mogen doorfietsen, wat Alexander de Grote, Dzjengis Khan, Marco Polo ook al hadden gedaan!

Maar ik heb eens op de kaart gezien,... en de Silk Road stopt niet hier aan de grens? Wat als?

Petit retour sur le Xinjiang pour Alexis & Gaelle (et peut être d'autres). Nous n'avons pas pris la route que vous comptez prendre mais en faisant Kashgar-Urumqi Voici ce qu'on retient : 

- en moyenne 3 à 4 contrôles d'identité par jour (parfois 5 min mais svt 20 à 30 min et plusieurs fois plus d'1h avec interrogatoires : ou avez vous dormi nuit dernière...)

- contrôles sont svt en entrées / sorties de ville ou en entrées / sorties de "county"

- certaines routes interdites aux etrangers. Et difficile d'avoir des infos claires... a priori ça change tous les mois... du coup on a dû faire demi tour deux fois sur une centaine de km et du coup prendre le bus pour éviter les grosses routes...

- pour savoir si les routes que vous voulez emprunter sont autorisées pour vous, on vous conseille de contacter une agence de tourisme. Old road tour nous a répondu. Ou CITS. 

- par contre on a pu bivouaquer en se cachant sans soucis. Une seule fois nous avons dû nous arrêter à un chek point et y dormir (dans dortoirs pour flics) car ils ont considéré qu'il était trop tard pour finir notre étape.

- 1 journée complète escortée par des flics...

.../...

Les checkpoints sont nombreux, mais correct - et strictes: officiellement, il n y a pas de logement permits aux etrangers entre Qulma Port(Kalasu) et Kashgar. Apres la gorge, Oyrak (150km), tu peux essayer faire du camping sauvage dans les vergers, mais il y a bcp de securité partout. on a finit par persuader un poste de police local de  nous temporairement „arreter“ apres rouler jusqu à 11pm..

Luxepaarden

Chychkan, zondagavond Frankrijk-Kroatië ... toch maar gaan slapen! In het guesthouse ontmoet ik 2 Belgen (Antwerpenaars) en Julian een Londenaar. Ze maken een Mountainbike trip door Kirgistan met EKO tours! Na een babbel aan tafel besluiten we dat we morgen samen naar Karakol fietsen maar eerst naar de warmtebron ... Mijn bagage gaat mee in de tourbus, want Ronny, Dirk en Julian rijden zonder bagage, die reist telkens met hun tourbus mee! Na vijftien kilometer staat de bus langs de kant van de weg, watervoorziening, fruit en koekjes... we slaan rechtsaf en klimmen 600 m op verharde weg... zalig genieten in het hete water, afkoelen in de bergrivier en terug in het hete water...we dalen snel af, dezelfde weg, gaat iets vlotter nu! Beneden staat de tourbus van de luxepaardjes, snoep water... alles dus! Nog veertig kilometer naar Karakol, we stoppen nog twee keer onderweg aan de tourbus, en dan naar een “luxe-guesthouse” met sauna! Je houdt het niet voor mogelijk...’s Avonds bij het eten verander ik mijn plannen (flexibel zijn) en ik rij nog een dag verder,... als luxepaard! Al bij al een hele leuke ervaring met een aangename gids, chauffeur en drie mountainbikers! 

Song-Köl

Kochkor, donderdag 12 juli, 350 km voorbij Kazarman. 350 km “gravel” of grind,... steentjes groot en klein... zes dagen lang,...en dan deze ochtend na 5 km klimmen ... asfalt, bitumen, tarmac! 

Na Kazarman op zaterdag vertrokken richting Song-Köl, een meer op 3000m (binnen een dag of vier hoop ik) . Een tiental km vrij vlak en dan een bocht links met een gevarendriehoek waarop 12% staat! Een warme dag,... voldoende water bij, én een waterfilter, een tent, eten, ik kan stoppen waar en wanneer ik wil, toch een geruststelling, en geeft me een goed gevoel. Dus vooruit met die 12%. Het is een korte nijdige helling, met nadien een minder steil stuk. Maar dit herhaalt zich enkele keren. Een prachtige canyon brengt me uiteindelijk na enkele uren boven, en de beloning ...een prachtig uitzicht! Ik daal af naar het dorp beneden en ga op zoek naar de “magazin” winkel! Er is er eentje, water, een cola, een snicker,  en in de schaduw! Te warm nu om verder te gaan, ik mag mijn tent in de tuin van een eenzame 60er zetten, en tijdens mijn kookkunst aan de tent nodigt hij me uit om voetbal te kijken, Engeland - Zweden ... zijn zonen en schoondochters komen mee kijken, en we eten dus nog eens... zondag voor de hitte ben ik al vertrokken, een col van 2660 m ...maar vooraf een schitterende vallei die mee ontwaakt met de opkomende zon! Eenzame fietser in een stil en magnifiek landschap! Het gaat voortdurend 12% op en af met lange stukken ertussen maar het blijft genieten. Content als ik op de col sta, een zware dag. Een lange afdaling brengt me in een  nieuwe vallei! Na mijn bezoek aan de winkel, vraag ik wat verder of ik mijn tent in de schaduw onder de bomen mag zetten, geen probleem: ik slaap uiteindelijk binnen, met avondeten en ontbijt ... niks aan te doen! Geld vragen ze niet, dus bij de laatste handdruk betaal ik toch wat ik anders zou betalen in een guesthouse! Maandag een korte rit van 20km. Ik voel de klim van gisteren nog in mijn arme spieren..... in Tang Jalap is er een guesthouse, snel gefikst! Morgen staat er een zware rit nar Song-Köl met een klim tot 3600m... dus min of meer een rustdag. Aan de plaatselijke winkel een praatje met Ibrahim 15j en leert me alle fietsonderdelen in het Russisch... dinsdag vroeg weg, en het klimt langzaam naar 2600m... eerst een brede vallei dan een smalle canyon,... en daar is dan de “zigzag” naar 3600m... zware wolken ginder boven en als ik boven ben, onweer, jas aan, en door de kou en de regen naar beneden richting het meer! Twee klein mannen komen naar de weg gelopen en ik stop, ze doen mijn hart smelten door te vragen of ik bij hen kom slapen ...ik bekijk de kaart snel en ja dat klopt eigenlijk met mijn planning waar ik mijn tentje wou zetten! Maar niks daarvan, ik slaap in een Yurt, vol pension! Wat een geluk, doodmoe, het regent, en dan overkomt mij dit! Na een dutje worden wij drie, de beste vrienden....

Na het ontbijt rij ik rond het meer, om aan de overzijde de col 3400m over te rijden, en weer een onweer en koude! Veertig km afdalen in slijk en grind, ik ben alleen, dus extra voorzichtig! Beneden stop ik aan de eerste winkel (er was er maar één) en ik vraag naar een slaapplaats, slaap meer hier zegt de vrouw! Je houdt het niet voor mogelijk! Als het niet meer regent kan ik mijn fiets “ontslijken”.  Bij het ontbijt geef ik voldoende “som” en iedereen content. Nog even bergop en dan staat er rechts van de weg een bord, Kochkor naar links 41 km asfalt, en downhill!

Kazarman

Maandag, halfacht op weg naar Jalal-Abad, met genoeg wind die me vooruit blaast. Redelijk veel verkeer op deze baan die naar Bishkek loopt... daar wil ik vanaf morgen.... dat was snel beslist! In Jalal-Abad een groot oud hotel voor 750 Som maar met een flatscreen, want vanavond (vannacht) Japan-België! Met een slaapkop ga ik ontbijten met Steve, Londenaar werkt in Moskou, rijdt de andere richting.  Ik in de richting van Kölob-Art Ashuu (3318m) met vele liters water en voldoende eten voor enkele dagen ... na 40 km langzaam bergop fietsen eet ik een PLov en slaap een uurtje bij in Taran Bazar. Waarom verder fietsen denk in en enkele kilometers verder zet ik mijn tent recht. Woensdag rij ik verder, het asfalt is nu verleden tijd en heeft plaatsgemaakt voor grind, grind bergop is niet  eenvoudig ... na de middag donkere wolken pakken zich samen met donderslagen. Het ziet er beroerd uit. Bij een yurt vraag ik of ik mijn tent mag zetten, geen probleem en ik

word uitgenodigd in de yurt voor thee en brood. Enkele grote druppels op mijn tent, meer niet en een uur later is alles opgeklaard. Oef! De kinderen hebben hun taken. Koeien melken andere koeien ophalen boven in de weilanden de paarden bijeendrijven... ‘s Morgens hoef ik zelf niets te bereiden, een thermos warm water brood boter een een PLov ...en dan maar een familiefoto. Nog 20 km vooraleer de echte klim begint, en aan de laatste yurt nog thee drinken. Het klimmen gaat moeizaam, regelmatig stoppen om bij te tanken. Na drie uur klimmen - 2600m stop ik nogmaals bij een yurt om uit te blazen met zicht op de col! Overwegend om mijn tent op te zetten komt er een pick-up langs met twee vrolijke Russen achterin, enkele ogenblikken later sta ik ertussen en mijn fiets ook ... wanneer we de col gepasseerd zijn gaan zij links dus rij ik verder rechtdoor. Een gelukje noem ik dat.. en twee uur later sta ik in Kazarman!

Kirgizië

Wiki:Osh (Kyrgyz: Ош, Russian: Ош, Uzbek: O'sh) is the second largest city in Kyrgyzstan, located in the Fergana Valley in the south of the country and often referred to as the "capital of the south". It is the oldest city in the country (estimated to be more than 3000 years old).

Waar waren we gebleven, in Karakul, een HomeStay. Na het ontbijt vertrekken we tegen halfnegen voor onze laatste trip in Tadzjikistan. We komen de M41 opgedraaid en daar zien we onze Rus terug. 40 km asfalt (Tadzjiekse kwaliteit) met twee forse hellingen, toch voeten aan de grond hier, en dan is het gedaan... het asfalt toch. Vanaf nu klimmen we in losse grond, steentjes, stenen, los zand, afschuwelijk om zo zwaar bepakt te klimmen naar de grens... iedere kilometer stoppen we om te blazen, te drinken, en wat verder zien we de Rus steeds te voet gaan, de snelheid is haast dezelfde... Dit zal de zwaarste rit worden van de Pamirs besef ik achteraf! De grenscontrole is peanuts, enkele foto's op de col, en dan afdalen ... naar de grenspost van Kirgizië,... en als we dachten dat we het hadden gehad met de conditie van de weg, hebben we snel onze ideeën daarover bijgesteld, hier is het nog erger,...in het niemandsland tussen Tadzjikistan en Kirgizië is de tijd sinds Marco Polo blijven stilstaan...een afdaling, niet zonder risico's, want wat later zet ik voet aan de grond, tis te zeggen in het water en mijn fiets gaat halvelings mee het water in...okay, niet geklaagd, het avontuur zeker? wat later passeren we de grens met Kirgizië en net over de grens houden we het voor bekeken. Tent opzetten, pasta eten en slapen!

We slapen 12 uur en om halfnegen zijn we weer weg... In een GROEN landschap, en op voortreffelijk ASFALT (Chinese makelij horen we later) en we laten het schitterend decor van de Pamir achter ons, het blijft indrukwekkend de besneeuwde bergen...

Na koffie en gebakjes, rijden we onze twee cols over die we deze dag moeten overwinnen, onderweg groeten we de Rus.We stoppen in een wegrestaurant, en dat ziet er ook al helemaal anders uit dan we tot nu toe kennen...en het was verdorie heel lekker!

Wanneer we wat latere vertrekken horen we enkele donderslagen in de verte en wat later fietsen we in een stortbui! We stoppen en schuilen voor de regen, (we zijn binnen voor de regen!) maar we zijn ook allebei doorweekt! we fietsen nog een eind en stoppen in een "magazin" of shop! We informeren naar een homestay maar die zijn er niet in de buurt. We moeten nog 40 km maar dat zien we niet echt zitten, we besluiten ons eerst een kwartier autostop te doen, anders rijden we zelf wel verder...we staan buiten langs de weg, wanneer we de dames van de winkel zien telefoneren, en vijf minuten later mogen we de straat over steken en slapen we in een enorm huis, kunnen we douchen, voetbal kijken en lekker eten voor 400 somoni...wat een meevaller! We slapen redelijk lang, en tegen halfnegen (slaapkoppen) zijn we weg! Thibeault heeft er zin in en rijdt met een gemiddelde (lees:gemiddelde) van 30km per uur helaas kan ik alleen maar aanpikken, en slechts zelden eens overnemen! 40 km verder drinken we koffie (en blaas ik letterlijk uit) Nu volgt er een klim van 800m... mooi maar laaaaang! op de col eten we in een zogezegd restaurant, heel lekker, en val ik in slaap, terwijl Thibeault in zijn boek verder leest! Hij laat me een uur slapen, en we dalen af, wat dacht je ... nog 40 km en Thibeault stelt me voor de keuze, een bivak hier of nog 40 km, ... we gaan er voor ... met evenveel goesting en met hetzelfde  gemiddelde als deze ochtend! In Osh hebben we een schitterend Hostel ( van een Duitser onderweg gekregen) we wassen ons en gaan lekker eten in een restaurant, met een biertje van het vat! we slapen 12 uur hahaha!

Thibeault vertrekt morgen richting huiswaarts, Grenoble, en ik denk hier enkele dagen te blijven vooraleer ik Kirgizië verder inrij!

Akbaital Pass

Akbaital Pass 4655m

In Murghab vertrokken om halfacht met de zon aan het firmament, edoch een twintigtal kilometers verder de eerste sneeuwval… en het wordt kouder, alle warme en waterdichte spullen uit de tassen en verder bergop… en na twintig kilometer zijn we aan de grens met China! Deze grens gaan we voor drie dagen volgen… duidelijk aangegeven met metershoge pinnekesdraad. Na een tweede sneeuwbui gaan w schuilen onder de brug, met onze slaapmatten en slaapzakken, het is een gure ijskoude wind, en toch slapen we allebei! Om halfvijf is de zon er weer en we rijden nog 800 meter verder, en we beslissen om achter een muurtje onze tenten op te zetten, zo zijn we toch enigszins beschermd tegen de wind. We eten wat koekjes banaan en nog wat, het is te koud om nu nog te koken. We liggen in de tent voor zonsondergang…maar genieten nog van het unieke uitzicht.

Zondag - hoogdag!

Om zeven uur zijn we weg, na een tas koffie en warme havermout  (oatmeal)met banaan, kersen en pruimen! Het is schitterend weer en met volle moed vatten we de klim aan, 7km van 4300m naar 4665m, de hoogste pass van de Pamirs. Om 8h35 staan Thibeault en ik op het hoogste punt van de Silkroad,(Milestone)  de Pamir Highway, de M41,…. Nu volgt er een afdaling tot aan het meer van Karakul. Verharde weg, moeizame afdaling we drinken nog thee in een yurt, en dalen verder af naar een HomeStay in Karakul! Onderweg was het genieten van de prachtige omgeving, schitterend! GENIETEN!

--

Verzonden via Gmail Mobile

Milestone

Milestones!

Jelondy, sanatorium 

Zondag 17 juni vroeg uit Khorog vertrokken samen met Thibeault. de weg is goed, we stoppen regelmatig om te drinken, het loopt gans de dag op... rond de middag een restaurant (40 somoni) wat redelijk duur is. We rusten nog een uurtje in de schaduw onder de nodige belangstelling van de plaatselijke bevolking. Na 65 km bevinden we ons op 2800 m. We hoeven onze tent niet te gebruiken we slapen bij de locals. We maken ook gebruik van het naastgelegen restaurant (60 somoni) ..!? Thibeault  zal de wedstrijd van Duitsland-Mexico volgen wanneer ik al lang slaap. Maandag zijn we vroeg weg en na een uur fietsen worden we uitgenodigd voor thee. Na twee uur fietsen...nog meer thee in totaal worden we viermaal 'aangehouden' of uitgenodigd voor thee met brood en koekjes ... tegen vier uur eten we in een restaurant spiegeleitjes voor 24 somoni (redelijk goedkoop dus). We rijden 72 Km en klimmen vandaag 920 meter. We nemen een warme douche en vertoeven nog wat in een lekker groot warm "zwembad" .... het hete water stroomt hier continu ...een sanatorium.

Vandaag dinsdag 19 juni, (gisteren de wedstrijd wel gezien), klimmen we deze namiddag naar 3800m om te bivakkeren, en morgen dan de klim boven de eerste vierduizender! We verrekken rond 14h na een warm bad, en na 390 m klimmen +\- 2 uur zetten we de tentjes recht we zien in de verte de col voor morgen. Na het eten gaan we kennismaken met mensen in de verte? Het blijkt een boerinnetje te zijn met haar zoon van 13, ze nodigt ons uit voor jak-melk te drinken boven in haar huisje! Blijkt er ook nog een peuter te slapen en haar oude moeder. Dankbaar nemen we afscheid met wat foto's en gaan nu maar slapen on onze tent!

Woensdag 20 juni

6 uur op en om 8 op de fiets! Water bijgetankt uit de rivier en dus de filter gebruikt.We weten wat ons te wachten staat, een klim naar 4272 meter en passages van 12%... maar het lukt ons vlot en tegen halfelf staan we met twee op de col! MILESTONE!🤜🤛! Het was een schitterend idee van Thibeault om deze klim te splitsen...👍

De rest van de dag blijven we schommelen rond de vierduizend meter met een bijpassend panorama,... toppen boven de vijfduizend. Geen fietsers gezien vandaag enkele vrachtwagens die steeds vrolijk claxonneren en ook enkele 4x4 want zo kan je ook de Pamir Highway doen. Tegen vier uur bereiken we Alishur 70 km verder en op 3863 meter, en we slapen in een homestay!

--

Verzonden via Gmail Mobile